kultur edebiyat kulübü - SiZDEN GELENLER

SENİ SEVİYORDUM

Bu sabah yine tarifsiz bir acıyla uyandım

Şakaklarımdan belliydi seni seviyordum

Ağır ağır doğrulup yıllardır misafir gibi duran ,

Kapıyı açtım. Kolundan belliydi seni seviyordum

Güneş doğmuştu bile , bahardı

Çiçeklerden belliydi seni seviyordum

Sonra seni hatırladım yağmur yağdı her yer ıslandı

Gözyaşlarımdan belliydi seni seviyordum

Sonra bir şeyler oldu , ne olduğunu bende bilmiyorum ama

Seni sevdiğim kesindi..

NUSRET DAĞ

Güneşin gölgesinden

mısralara yansıyanlar

NEREDESİN MANOLYA

Aşka on var manolya Uyan, kaçırmayalım

Herkes çığlık çığlığa manolyam Biz sükut etmeyelim

Aşka on var manolya aç gözlerini gitmesin aşk

Durmaz, kanar yaram ancak sen edersin istiab

Sağnak sağnak aşk var manolyam

Aşık gönüllere damla damla nüfuz eden

Senden gelen okyanuslar var manolyam

Çığlık çğlığa, beni boğan, öldüren.

Aşkı kaçırdım manolyam, sen gelmedin, ah! ne berbat!

Beni bu rıhtımda tek başıma bıraktın, heyhat!

Bütün uzuvlarım seni arar manolyam feryat!

Yalnız kaldım manolya imdat et, imdat!

Bu sisli rıhtımda sensiz kaldım manolya

Aşk gemisi açıldı bilinen meçhule

Bu kasvetli rıhtımda senden noksanım manolya

Aşk gemisi almadı beni (dedi) ; hani nerde manolya

Sabaha karşıdır manolyam gitsede gemisi aşkın, hala seni beklemekteyim

Kirli Ruhumun aczini bildirmekteyim

Çığlık çığlığa seni nida etmekteyim

Ah manolya sen gelmesen bir çareyim.

Güneş doğdu manolya senden umut kesmedim

Geleceksin diye yollarını gözledim

Gözlerimi yollarına kurban eyledim

Ağladım sızladım sensizliği kabullenmedim

Gariptir, (gelmediğin için) güneşin doğuşuna üzüldüm…

Nerdesin Manolyam…

Manolyam…nerdesin.

NUSRET DAĞ

GÜNEŞİN GÖLGESİNDEN

MISRALARA YANSIYANLAR

HAZAN YAPRAKLAR

Bulutlarımı ağlatmadım
serseri kadırımların üstüne
güller mi kurutmadım
mısralarında şerefsiz yazan kitapların içinde
şiirler mi yazmadım
hazan yapraklarının gölgesinde
sokaklarda yürürken
kaldırım taşlarına mı söyletmedim ismini
yoksa
sensizliği mi anlatmadım bu şehrin akıl almaz sessizliğinde

HABEŞ SOLMAZ* 12-C

UNUTACAKTIM
Unutacaktım gözlerinin rengini
yolunu aydınlatan güneşi
saçlarını savura rüzgarın kıskanmayacaktım artık
çünkü bir söz vermiştim kendime
bir daha ağlamayacaktım
gözyaşlarımı rüzgarda kurutacak
yüreğimi her saniye elimde tuttuğum sigarayla ısıtacaktım
senden vazgeçecektim
çizmeyecektim gözlerini şiirlerime
kelepçe vurmuştum ellerime
yağmurlu gecelerde üşümeyecektim artık
çünkü bir söz vermiştim kendime..

HABEŞ SOLMAZ* 12-C

SEN VE YİNE SEN

Yürüyorum yine çaresizce
Hep aynı yerde
Hep aynı zamanda
Ve hep aynı gözlerde
Belki aynı yerden geçmekten sıkılmıyorum ama
Seni görememenin çaresizliğiyle ağlıyorum
Bir sigara yakmak istedim
Belki bir an
Belkide sonsuza dek unutmak için.
Ama,
Ama yine o gözler , yine o yüz
Yine çaresizlik ve yine sen
Tüm bunları animsarken
Ve yine sigaramın yarım kaldığını anlamıştım,
Biliyormusun sigaramı birine benzetiyorum
Benzetilen sen olabilirmisin
Çünkü sende onun gibi zaralısın
Sende beni yarı yolda bıraktın
Sende beni yaktın ve yıktın hayallerimi
Sigaramı tekrar yaktım
Ve yürümeye çalıştım
Her zaman olduğu gibi
Yine seni göremeden
Ve yine sensiz çıkıyorum bu sokaktan

HABEŞ SOLMAZ* 12-C

ÜŞÜYEN BİR KALP

Zorla yürütüyor sensizlik beni bu şehrin sokaklarında
Bu yaz yağmurunun altında
üşüyorum
Ama
Üşüyen bir kalple seviyorum
Seni ıslak gözlerle hayal ediyorum
Ellerim cebimde yürümeye çalışıyorum.
Yüreğimin bir köşesinde
Bana bakarken vurduğun paslı hançer
Ve gözlerimde
Bana son bakışlarından bir eser kaldı...
HABEŞ SOLMAZ

SÖYLESENE
Söylesene saçlarım sensizmi Ağaracak
Yüreğimde senden bir izmi Kalacak
Yoksa çaresiz ellerimde solan Bir gül
Dudaklarımda ismin mi Kalacak
Söylesene mahmur bakışlım Söylesene
Sen gidince güllermi solcak
Yoksa
Bir elimde silah
Bir elimde resmin mi Kalacak..?

HABEŞ SOLMAZ