Son bulur bir gün bu hikayem
Feryadıma ses veren yok yad ellerde
Gecenin kuzguni karanlığı artık tek yoldaşım
Karanlık sokaklarda yürürken ürperti var içimde
Hazin bir sondur biliyorum hayatım
Yalnızlık yarenim oldu yalnız benliğime
Taşlardaki soğukluk artık bu bedenimde
Kırağılar düşmüş artık saçımın her teline
Son demlerini yaşıyor bu ömrüm
Işıyan gözlerde fer de çekmiş kendini
Gelecek yok,geçmiş hazin
Bir dem yoluma çıkmadı mutluluk
İlkbaharda açan nergisler ferahlık verir ya
Ben de hazanda sararmış yaprak demleri
Yolcuyum bu handa
Ey hancı ser de bir köşeye
Uzanıp da kıvranayım yok olmuşluğun kıskacında
Sırlarım var bende, yakan beni
Gizlerin tılsımında yok olmuşum
Son be son hayat çekmekte kanını damarlardan
Artık yavaş yavaş kapanan gözlerdeyim
Mumun titreyen ışığında yok oluyorum
Artık bilirim son demlerindeyim yaşamın
Elveda mavi gözlü hayat
Elveda beyazın saflığında gizli kalmış benliğim
Elveda tüm insanlar
Elveda elveda elveda…
ALİ DÜZGÖREN
